Ama işte günler akşam oldu, kış geçip bahar geldi, yaz gelip sonbahar oldu, parça parça, sanki çöp çöp aktı bitti; kaderim de geçti gitti, daha doğrusu dibe indi; çünkü ne de olsa bir şeyler kalıyor, nasıl söyleyeyim... sanki insanın yüreğinin üstüne bir taş oturuyor! Ama ne yapalım; hepimizin başına gelecek, kendimizi çürütecek, ölenle ölecek değiliz ya!.. kendinizi toplayın, Mösyo Bovary; bu da geçer!