Hiçbir şeye ilgi duymuyordum Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki Bende bir eksiklik vardı belkide. Onlardan uzak olmak istiyordum.
Benim özetim.
"Kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek, sonra yapılacak hiçbir şey bulamamak... Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek..."
"Güzellik güzellik diye başımın etini yiyenler aptaldı. Aslında güzel ve çirkin diye kavramlar yoktu. Hepsi sadece... Algıdan ibaretti. Belki bir açı, belki güneşin vuruşu, belki kültür, belki moda."
“Kendimden ne bekleyebilirim ki? Korkunç bir duyarlılığa sahip olan duyularım, derin bir bilinç içinde olan duygularım var. Yalnızca beni yok eden keskin bir zihne, eğlenmemi sağlayan düşler kurma konusunda olağandışı bir kapasiteye sahibim. Cansız bir istek ve onu canlı bir çocuk gibi beşikte sallayan bir düşünce geziniyor içimde.”
Anlamaktan Yoruldum, Fernando Pessoa
"Bilmen gerekir ki, benim bir duvarım var etrafıma ördüğüm. Mutlu olsam bile bunu sana anlatamam veya gösteremem. Gözlerinin içine bakabilirim ama senin derinliklerine ulaşamam. Ben o duvarın gerisindeyim. O duvarla kapattım kendimi her şeye. O kadar uzağım ki her şeye. Sıcak, neşeli, hayat dolu olmak istiyorum. Özgür olmak istiyorum. Küçük düşürülmekten çok korkuyorum. Yerin dibine geçmiş gibi oluyor. Ama o rezilliği ve onunla birlikte yerin dibine geçmeyi de kabul ettim. Kendini bir düş kırıklığı olarak görmek ne acı."
Ingmar Bergman