Hiçbir şeye ilgi duymuyordum Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki Bende bir eksiklik vardı belkide. Onlardan uzak olmak istiyordum.
“Kendimden ne bekleyebilirim ki? Korkunç bir duyarlılığa sahip olan duyularım, derin bir bilinç içinde olan duygularım var. Yalnızca beni yok eden keskin bir zihne, eğlenmemi sağlayan düşler kurma konusunda olağandışı bir kapasiteye sahibim. Cansız bir istek ve onu canlı bir çocuk gibi beşikte sallayan bir düşünce geziniyor içimde.”
Anlamaktan Yoruldum, Fernando Pessoa
”Ruhumdaki düğümler sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan. Kendimi bilmeyi bıraktım. Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya ve sorusu olmayan bir yanıt gibi gidiyorum.”
"Gülerek, sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalığının ortasında ben kendi kendimi arıyordum, içimdeki o yitik insanı arıyordum, idrak edişin o büyülü sürecinde yılları yoklayarak gerilere gittim."
Benim özetim.
"Kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek, sonra yapılacak hiçbir şey bulamamak... Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek..."