Ne var ki, dünyada ‘sizi anlıyorum’ gözlerinin sahteleri türemişti; gerçeği sahteden ayırmak çok zordu. ‘Sizi anlıyorum konuşmanıza ihtiyaç yok’ ya da ‘siz onlara bakmayın yalnız gözlerime inanın’ bakışlarının çoğu aslında ‘bugünü geçirmek için birine ihtiyacım var’ kalıbından ibaretti. İnsanın böyle sahtekârlar görünce başı ağrıyordu.
Ben işe yaramasını bilmem. Ben, insanın karşısında oturmasını bilirim;bazen,anlayışlı bir görünüşle susmasını bilirim; bir şeyler yapmak gerektiğini hissettiğim zamanlar da, bir şeyler yapıyormuş gibi yapmasını bilirim; mevzu ne olursa olsun sonunda, kendimden bahsetmeden kendimi methetmesini bilirim; iyi ve güzel insanlar, kendileri ve başkaları için hayatlarının bir manası olan insanlar ölürken, sağ kalmasını bilirim ve bütün bunları başkalarından biraz daha iyi ifade etmesini bilirim, şimdi yaptığım gibi.