Sen yoktun o zamanlar, çocukluğumda en çok yağmuru severdim ben. Ne zaman bir dert gelse bana, yağmur yağar, dinler, dokunur, ve topraktan kalkan o kokuyu koklardım. Ateşim sönerdi. Sonra büyüdüm, gözlerini gördüm, yandım, yağmur yağdı, ve ilk kez sönmedim. Ben yağmurdan daha fazla bir seni sevebildim.
''İkimizde aynı şehirdeyiz ve birbirimize varmamız için yarım saatten daha az zaman yeter.Buna rağmen o orada ben buradayım.Neden? Sebep yok..Ben burada ne yapıyorum ?Kendimi ve etrafımdakileri sıkmaktan başka ne işim var? Onun da orada pek lüzumlu şeylerle uğraşmadığı muhakkak.''