siz ve ben sahip olduklarımız hakkında müteşekkir olmayı öğrenmek zorundayız. Bu bizim kolayca unutabildiğimiz bir şey. Sahip olamadıklarımıza çok fazla odaklanmaktan da vazgeçmemiz gerek. Şu an sahip olduğumuz her ne varsa, şunu kabullenmeyi öğrenmeliyiz ki, onsuz hayatta kalamazdık; biz onun fakir'iyiz. Bu tavrı hakiki olarak içten gelerek geliştirdiğimiz zaman, bize tüm dünyayı ve
içindekileri verecek. Hiçbir sınırlama olmadan bize ikramda bulunacak.