"Aslında çok acıyor da belli etmiyorum."
Bu şiir burada biter.
Vurmak istersin kafanı duvarlara.
Sallanmak uçurumlardan aşağıya..
Koşmak istersin işlek caddelerde yalın ayak, bir başına..
Sarılmak istersin.
Sarılmak değil, sarılmak istersin gazete kağıtlarına, morg soğuklarına, toprak kokusuna..
"Aslında çok acıyor da belli etmiyorum."
Bu şiir burada biter.
Kavga başlar.
Kan dökülür.
Öyle bir iç savaştır ki bu şiir, eline, dilini kestirir.
"Aslında çok acıyor da belli etmiyorum."
Bu şiir uzar gider.
Şair ölür.
İyi günler.
- Nursen Yıldırım