Ben yaşadıkça anlamı arayan bir yolcuyum bazen kırılarak büyüdüm bazen susarak olgunlaştım ama her adımda şunu öğrendim hayat, başkalarının değil, Rabb'imin beni görmesiyle tamamlanır.
Koca bir şehrin hüznünü taşır yüreğimdeki bulutlar yağsam kıyamet koptu sanacaklar oysa kusacağım sadece yutkunamadığımı sadece kamburumu bırakacağım yere denizin sesini duyarken vazgeçeceğim dağ olmaktan anla yıkılmak değil mesele ayağa kalkıp sırtımı dayayacağım duvar kalmadı.
Hangi yük ağır geldi omuzlarıma
kaç yaşında yitirdim mutluluğumu
ne zaman çöreklendi bu kaygı yüreğime bilmiyorum, bildiğim tek şey yaşımdan yorgun olduğum.