Marnie
@_marniesui
"Gece karanlık olsa da, gönlü kuvvetli olana sabah yakındır."
1997
276 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sonunda Oblomov'u bitirdim. Okurken çok keyif aldım. Yazarın nükteli dili beni eğlendirdi. Bunun yanı sıra duygulandığım anlar da oldu tabii. Birbirlerinden oldukça zıt karakterler olmasına rağmen
Eser Oran şehrinde ortaya çıkan veba salgınını konu alır. Genel olarak veba öncesi, veba esnasında ve veba sonrasındaki şehrin durumu ve toplumun duyguları hakkında, ismi verilmeyen bir anlatıcı tarafından, bir takım notlar aracılığıyla bilgi alırız. Yazar, bana kalırsa okuyucunun objektif bir değerlendirme yapması açısından söz konusu anlatıcının kim olduğunu kitabın son kısmında açıklama gereği duyar. Bu ufak detay benim açımdan güzel bir noktaydı.
Vebanın getirdiği yalnızlık, özlem, mahkumiyet, umut ve umutsuzluk duyguları güzel işlenmişti. Şehirdeki ekonomik çöküntüler, insanların dine karşı tutumu, toplumsal birlik ve bununla beraber bireysellik konuları oldukça sık işlenmişti.
Veba kitabı yalnızca bir şehirde ortaya çıkan veba hastalığından söz etmez. Cezayir Bağımsızlık Savaşı sonrası ortaya çıkan olaylara sembolik olarak değinmektedir. Toplumun bağımsızlık adına direnişleri, Fransız askerleri tarafından uygulanan şiddet, Cezayir'in sınır bölgelerine tel örgüler çekilmesi... Bütün bunlar veba salgını adı altında romanda gelişen olaylara aktarılmıştır. Kitaptaki askerlerin "sömürge ordusu" şeklinde anılması, şehrin etrafına çevrili duvarlar ve insanların bu duvarlar arasında tutsak hissetmesi, insanların vebayı bir mücadele olarak görmeleri gibi noktalar bize Cezayir halkının bağımsızlık hareketlerini hatırlatmaktadır.
Bu kitabı benim gibi covid-19 döneminde okumuş olanlar eserle ilgili daha çok empati duygusuna kapılacaklardır. Oldukça güzel ve derin bir eser okuduğumu düşünüyorum.
Bazen bir kitabı okurken durmadan alıntı yapma isteğine bürünüyorum. Bunu yaparken de ister istemez kitaba haksızlık yaparım korkusu da var tabi (çünkü bu kitabı baştan aşağı yazmak gibi olabilir :D) Neyse, bu incecik kitabı okurken bu istek bende tekrar oluştu.
Eserin konusuna gelecek olursak Orphalese halkı ve El Mustafa arasında hayat ve insanlık hakkında geçen konuşmalardır. Bu konuşmalar arasında suç ve ceza, evlilik, din, dostluk, zaman gibi kavramlara, ayrı ayrı başlıklar altında değinilmiştir. Eserin yazarı Halil Cibran'ın söz konusu halk için Orphalese ismini seçmesinin sebebi olarak "Orpheus" isimli mitolojik bir karaktere gönderme yaptığı düşünülmektedir. Bu mitolojik karakter doğunun bilgeliğini batıya götürmesi ile bilinmektedir. Ayrıca Orphalese, tarihte mekansız; ama ruhuyla ve insanlarıyla, her coğrafya ve iklimde mevcut bir şehir olarak nitelendirilmektedir.
Eseri okurken aklıma durmadan Hz. Muhammed ve Hz. İsa geldi. Peki hangisiydi bu ermiş? Bu soruyu sorduktan sonra Halil Cibran'ın şu sözüyle karşılaştım: “Göğsümün bir tarafında İsa, diğer tarafında Muhammed oturur.” Sanırım bu her şeyi açıklamaktadır.
Ermiş'i okurken kendimi her türlü normdan soyutlanmış gibi hissettim. Adeta bütün insanlıkla bütünleşiyordum. İşte Ermiş de bunu istiyor zaten; iyi ve kötüyü, üzüntü ve mutluluğu, başarıyı ve başarısızlığı bir bütün olarak ele almamızı ve onlarla barışık olmamızı istiyor. Çünkü ona göre insanlık ancak bu şekilde özgür olur. Yazar, hayat ve insanlık hakkında o kadar çok nokta atışında bulunmuş ki, hak vermediğim bir düşünce yok neredeyse.
Zamanında başarılı bir avukat olan Jean Baptiste Clemence, köhne bir barda kendisi ile hesaplaşmasını bize anlatır. Clemence zihnindekileri anlatırken kendi kendine konuşuyormuş gibi bir hava verir
Edebiyatta anti-kahramanlar ile tanışma serüvenim Dorian Gray'in Portresi ile başlamıştı. O günden beri anti-kahramanlara karşı ayrıca bir ilgim oluştu. Peşinden Dr. Jekyll ile Mr. Hyde ve Uğultulu
