İnsan ne yaşayacağını biraz da kendi belirler. Yaşanması gerekeni belirler, yanına çağırır ve bırakmaz. İnsan böyledir. Yaptığının vahim olduğunu ilk andan itibaren bildiği halde yine de yapar. İnsan ve kaderi birbirlerine tutunurlar; birbirlerini çağırır ve şekillendirirler.
Arif isen bir gün seni seslerler
Bülbül deyu gülistanda beslerler
Bir gün seni rehberinden isterler
Kimin izni ile girdin yola sen?
Özün eğri ise yola zararsın
Derdini yetişmiş derman ararsın
Maslahatın nedir, şarı sorarsın
Sarraf olmayınca girme şara sen
Kapıdan çıkınca köşe gözetme
İçin' karartıp da dışın' düz etme
Şah Hatâyî, ötesini uzatma
Mümin isen bir ikrarda dura sen
Yola Girme Sen | Ahmet Turan Esin share.google/52KyLOKRFAPnAW57Z