Yüzünün,bedeninin her şeyini görüyordum,soğukça: kirpikleri, ayak parmaklarının tırnakları,kaşlarının,dudaklarının inceliği, gözlerinin minesi,şu ben,sigara içerken parmağını uzatışı,içinde hiçbir şey anlamadan,arzumun nedenini okuduğum bu renkli, çinileşmiş,canlanmış heykelcik büyülemişti beni - büyülenme de gerçekte kopmanın son noktasıydı.