Şiir her zaman için barışın bir parçası olmuştur. Şair, barıştan doğar. Tıpkı ekmeğin undan doğduğu gibi. Kundakçılar, savaşçılar ve kurtlar onu yakmak, öldürmek ve parçalamak için şairi arar.
Fakat kim öldürebilir ki şiiri! Şiir, kedi gibi yedi canlıdır. İşkence ederler, sokaklarda sürüklerler, üstüne tükürürler, alay ederler, etrafını dört duvarla çevirirler,sürgüne yollarlar fakat o bütün bunları yaşar,sonunda tertemiz bir yüzle ve gülümseyerek yeniden ortaya çıkar.