Nesibe

Nesibe
@_nesiibe_
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
Sayfa 465
Dünyanın güçlülere ait olmasında şaşacak bir şey yoktu. Köleler, kendi köleliklerine saplantıyla bağlıydı. İş, önünde secde edip tapındıkları altın putuydu onların.
Sayfa 394
"(...) Seni seviyorum, çünkü..." "Hiç bir şey söyleme," diyerek sözünü kesti Fatima. "İnsan sevdiği için sever. Aşk'ın hiçbir gerekçesi yoktur. "
Sayfa 144
İntiharı düşünüyordum , çünkü bir seçeneğimin olması gerekiyordu. Onu düşünebilecek durumda olmam önemliydi, iyi günlerimde ben de aynen bunu yaptım, çünkü bir kontrol duygusu veriyordu... Son bir kez kontrol bende olacaktı.
Sayfa 155
Hep, her şeyi dönüştürebilmek için gereksindiğimiz şeyin -mucizenin- başka bir yerde olduğunu düşünürüz, oysa genellikle yanı başımızdadır. Bazen de o biziz, kendimiz.
Sayfa 39