Hasan Ali söylemiyle ‘acıyı hep birlikte seyreden’ bir toplum halini almamızı yazmış bu eserinde yazarımız. Acının/acıların sermayeye dönüştüğü bir eser okuyacaksınız.
Sermayeye dönüş kısmında bir musibet etrafında kümelenen sessiz, hissiz, kayıtsız kalabilen bir güruh mevcut.
Topluma ve özünde insana ayna tutuyor diyebilirim.
Kitabı okuduktan sonra aklınıza takılan, cevabını alamadım ki diyeceğiniz kısımlar mevcut ama bunun sebebinin yaşamda da bu sorularla karşı karşıya kalmamız ve toplumumuzun buna çözüm bulamayışı olabileceğini düşünüyorum.
Akıcı dili kitabı çok rahat, hızlı bir şekilde okumanızı sağlasa da sizi düşünmeye, sorgulamaya iten konusu bir solukta bitmesine izin vermiyor.
Ben kötülük edenle kötülüğe maruz kalana aynı yüz ifadesiyle bakamam, her ikisine de gülümseyemem diyorum size. Bunu yaparsam o zaman da kendi yüzüme bakamam diyorum.