Şöyle dönüp arkama bakıyorum da bu yaşıma kadar keşke yaşamasaydım dediğim çok az şeyin olduğunu fark ettim.
Ayrılığı yaşamasaydım, kavuşmanın ne demek olduğunu bilmeyecektim.
Aşkı yaşamasaydım, sevmenin ne demek olduğunu bilmeyecektim.
Hüznü yaşamasaydım, sevincin ne demek olduğunu bilmeyecektim.
Düşüp dizlerimi kanatmasaydım, ayağa kalkmanın ne demek olduğunu bilmeyecektim.
İhanete uğramasaydım, sadık kalmanın ne demek olduğunu bilmeyecektim.
Öfkeyi tatmasaydım, sakinliğin büyük bir nimet olduğunu bilmeyecektim.
Hata yapmasaydım, doğruyu bilmeyecektim.
Ağlamasaydım, bu kadar güçlü bir kadın olmayacaktım.
Ahım alınmasaydı, ah almanın ne kadar ağır olduğunu bilmeyecektim.
Okumayı bilmeseydim, kitapları hiçbir zaman tanımayacatım. Tek bir hayat yaşayıp ölüp gidecektim belki de...
Günaha girmeseydim, af dilemenin ve affetmenin ne demek olduğunu bilmeyecektim.
En önemlisi de yolumu kaybetmeseydim İlah' ı tanımayacaktım ve huzurun hangi yönde olduğunu bilmeyecektim.
Bu yaşıma kadar bana ben olmam için yaşattığın her şeye teşekkür ederim.
Ettiğim duaları neden kabul etmediğini biliyorum, çünkü beni seviyorsun ve üzülmemi istemiyorsun. Ettiğim dualara karşılık" Duan hafif kalır sana daha iyisini vereceğim." diyorsun.
Bazı dualarıma karşılık da sen istersin de vermez miyim dediğini duyar gibiyim. Ya istediğimi verdin ya da daha iyisini verdin ama beni hiçbir zaman boş göndermedin.
Bir zamanlar isteklerimin çokluğundan utanırdım, sonra duydum ki cömertliğimi kısıtlamayın demişsin. O halde senden bir şey daha istiyorum. Bunun ne olduğunu sen çok iyi biliyorsun, dileğimi kabul et olur mu tıpkı öncekiler gibi...