"Kahverengi... İsmi olmayan tek renk. Hepsinin birer adı var: kırmızı, sarı, mavi... Ama o, kahvenin rengi. Önce kahve mi renge ismini verdi, renk mi kahveye mis kokusunu orası bilinmez. Tuvalde sarıya siyah düşünce doğan renk... Gündüzle gecenin, güneşle ayın çocuğu... Ne sarı kadar kurak ne de siyah kadar öfkeli... Kokusu vardır ya her rengin; deniz kokar mesela mavi ya da yeni açılan hanımelidir yeşil. Kahverengi de çiğ kahve kokusudur. Bayramlar taze kahve; kahverengi, bayram sabahı kokar. Topraktır kahverengi. Hep yağmur sonrası kokar. Yaradanın, ruhunu üfleyerek seni yarattığı çamurdur. Onunla yoğurur hayatta son nefesini verene kadar. İşte gelince bir gün o vakit, seni yine bağrında kahverengi saklar."