Dünyada tek bir insana inanmıştım. O kadar inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı..
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
Eğer bir kişi, milyonlarca ve milyonlarca yıldızda sadece bir tane bulunan bir çiçeği seviyorsa, yıldızlara baktığında mutlu olması için yeter bu. İçinden, 'Çiçeğim, oralarda bir yerde' der. Ama eğer koyun çiçeği yerse, bütün yıldızlar sönüverir onun için! Bu önemli değil mi?
En zoru budur. Kişinin kendi kendini yargılaması, başkalarını yargılamasından çok daha güçtür. Kendi kendini yargılamayı beceriyorsan, hakikaten bilge bir kişisin demektir...