"O benden sabırlı olmamı istedi, ben de oldum. Onu öyle çok seviyordum ki zorla dayattığı bütün o kısıtlamalara rağmen mutluydum. Sevgiliydik biz çünkü ve insan bundan da yeteri kadar haz duyabilirdi sonuçta."
"Tanrıyı düşünüyor, böylesine içsel bir gücün dışsal eylemler talep edeceğini varsayıyorlardı. Sanki tanrı gerçekmiş ve içlerinde bir yerlerde onlarla birlikte çalışıyormuşçasına yaşıyorlardı."
"İnsana özgü anneliğimizde saf, sınırsız, mutluluk veren bir kuvvet görüyoruz biz; sabrı, bilgeliği ve hassas yöntemlerin inceliklerini görüyoruz. Bunları ve daha birçok şeyi Tanrıya yani bizim tanrı anlayışımıza borçlu olduğumuzu biliyoruz. Annelerimiz bile bizlere kızmıyor, Tanrımız neden kızsın ki?"