Sümeyye

Sümeyye
@_sa__
Âmennâ bi-ennehü
«Biz insanlar» demişti, «hepimiz, her hücremizden görünmez milyarlarca iplikle topluma bağlıyız, toplumun bir katına bağlıyız» demişti, «bizi o iplerin yönettiğini bilmediğimizden, özgürüz, bağımsızız sanırız kendimizi» demişti.
Sayfa 110·Kitabı okudu
Reklam
Zindan denilen bu yer penceresiz olduğundan gündüz ışığı almaz, lambasız olduğundan geceleyin elektrik ışığı bulunmaz ve koyu karanlığı yıllanıp et-kemik bağlamış, kaskatı katılaşmış bir yerdi. Zindan denilen bu yer öyle yoğun karanlıktı ki, bin yanarca çakılsa, bin çıra yakılsa yine de aydınlanası yoktu. Zindan denilen bu yerde ışık olmadığından renk de yoktu. Zindan denilen bu yer öyle ıslak, öyle susaktı ki buranın havası bile küflenip pas tutmuştu. Zindan denilen bu yerin hiçbir zaman kurumamış ve hep yaş kalmış havasını avuçlayıp sıksan su damlardı. Zindan denilen bu yerin pası pisine, burda insanın içtiği sidiğine yediği de pisliğine karışmış olduğundan buranın yapış yapış dayanılmaz kokusu solunuldukça insan zehirlene zehirlene boğulurdu. Zindan denilen bu yerde bir aydan uzun kalanın kanının rengi aldan sarıya, sarıdan irin akına dönüşerek sonunda yüzüne ölümün ağulu gölgesi düşerdi.
Sayfa 73·Kitabı okudu

Sümeyye

, bir kitap okudu
Puan vermedi·528 syf.·
Beğendi
·
22 günde okudu
·
2019 16. kitabı
Svetlana Aleksiyeviç
8.7/10 · 531 okunma
Bizi aldığımız sevginin miktarı kurtarıyor, bu bizim dayanıklılık stokumuz. İşte... Sadece sevgi kurtarır bizi. Sevgi öyle bir vitamin ki, insan onsuz yaşayamaz, kanı çekilir, kalbi durur.
İşte!!! Özgürlük peşinde koşmadılar, kot pantolon peşinde koştular... Süpermarket peşinde... Parlak paketler aldık... Artık dükkanlar her şeyle dolu. Bolluk var. Ama sosis dağlarının mutlulukla bir alakası yok.