Ben yaşıyorum, sona erdirmedim. Yaşam sona ermez. Adlar hakkında hiçbir şey bilmez yaşam. Bu ağaç, yeni açan yaprakların ürperen nabzı. Ben bu ağacım. Ağaç, bulut; yarınsa kitap ya da rüzgâr olacağım: okuduğum kitap, içime çektiğim rüzgâr.
Ah, orada kendimi yitirmek, çayırların arasında uzanıp kendimi gökyüzünün sessizliğine bırakmak; ruhumu boş mavilikle doldurmak, tüm düşünceleri , tüm anıları deniz kazasına uğramışçasına parçalanmaya bırakmak!