Hacaliyeva Ulduz

İnsan sevdikçe güzelleşir,güzelleşince de biz pırıltı verir dünyaya kendinden, sevdiği yok olup gitse bile.
Sayfa 124·Kitabı okudu
Ya, gördünüz mü! Düşünün ne kadar küçük görüyorsunuz beni. Çalmaya kalkıyorsunuz beni. Perdelerimi bilirmiş gibi davranıyorsunuz. Sırlarım üfürmek istiyorsunuz yüreğimden; en yüksek, en alçak sesleri çıkarmak istiyorsunuz benden. Oysa şu çalgıyı,içi güzelim seslerle dolu, şu ufacık çalgıyı, bilmem, beceremem diyorsunuz söyletmesini. Allahtan korkun, bu düdükten daha mı kolay beni öttürmek? Dilediğiniz çalgıya benzetin beni,kırın koparın tellerimi perdelerimi, bir tek ses çikaramazsınız, benden.
Sayfa 92·Kitabı okudu
Kadınlar ne kadar severse o kadar korkar. Sevgileri de kuşkuları da varsa aşırı var.Yoksa hiç yoktur.
Sayfa 84·Kitabı okudu
Buzlar kadar el değmedik,karlar gibi temiz de olsan çamur atmaktan kurtulamayacaksın.
Sayfa 74·Kitabı okudu
Var olmak mi, yok olmak mi, bütün sorun bu! Düşüncemizin katlanması mı güzel, Zalim kaderin yumruklarına, oklarına, Yoksa diretip bela denizlerine karşı Dur yeter dur demesi mi?
Sayfa 71·Kitabı okudu