O kadını hemen görmem gerektiğini düşünsem de bir yanım görmememin, onu sevdiğinin gözünden hayal etmeye devam etmemin daha iyi olacağını söylüyor.Belki de benim gözümden bakınca, şu anda olduğu gibi görünmeyecektir. Neden böylesine güzel bir tabloya zarar vereyim ki?
Oysa,bu dünyada yetişkinler de çocuklar gibi davranmaktadır.Nereden gelip nereye gittiklerini bilmeden, kendi fikirlerini pek az kullanarak, bir bisküivi, șekerleme ya da bir sopayla güdülenirler. Kimse bunu kabul etmek istemez ama ben yinede bunun çok belirgin olduğunu düşünüyorum.
Buradaki insanların nasıl olduğunu soracak olursan, vereceğim cevap, "Her yerdeki gibi" olur.İnsanoğlu çok monoton. Çoğu,zamanın neredeyse tamamını geçimleri için çalışarak geçirir. Ve ellerine kalan kısıtlı özgür zamanda da çok sıkıldıkları için bundan nasıl kurtulacaklarının yolunu arar dururlar. Ah ,insanoğlunun kaderi!