Allah’tan uzak olmak, O’nun nazarından mahrum yaşamak, insanın kendisine kurduğu en büyük gurbet tuzağı...
Velisini Allah bilene ne gam ne tasa; menzili Allah olana ne hasret ne gurbet...
Menzili Allah olana hasret ne kadar acı verebilirdi...
Bir ağaç gölgesinde kısa bir süre dinlenmeye gelmiş bir yolcuydu insan. Yolculuk devam ediyor, giden yolcular yerini yeni gelenlere emanet ediyordu.
“Kâfirler istemese de Allah nurunu tamamlayacaktır.”
(Saff, 61/8)