zeynep
@_zeynpakdg
Bu şehir bugün sensiz. Görüyor musun, duyuyor musun sesleri? Kalbimden bir hüzün geçti, senin olmadığın her şehir gri.
1 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
"𝓫𝓲𝓻 𝓰𝓾̈𝓷 𝓮𝓷 𝓼𝓮𝓿𝓭𝓲𝓰̆𝓲𝓶 𝓸̈𝓵𝓭𝓾̈ 𝓫𝓮𝓷 𝓷𝓮𝔂𝓮 𝓾̈𝔃𝓾̈𝓵𝓼𝓮𝓶 𝓱𝓮𝓹 𝓸𝓷𝓾𝓷 𝓸̈𝓵𝓾̈𝓶𝓾̈𝓷𝓮 𝓪𝓰̆𝓵𝓪𝓭ı𝓶."
Reklam
Yüz yıllar önce annesini öldüren babası Zeus'un doğum sancısını andıran baş ağrısının sonunda babasının kafasından doğup dünyaya gelen Athena gibi, kendi kendimi dünyaya getirmiş, kendi kendimi var etmiş bir çocuktum ben.
Athena annesinin karnından değil babasının kafasının içinden çıkıp da geldi dünyaya. Bir bebek olarak doğmadı, elinde zırhıyla ve üzerinde savaş kıyafetleriyle bir yetişkin olarak doğdu. Savaşmaya hazır bir halde geldi dünyaya.
Sen ve ben gibi. Doğduğumuz an gibi.
Hiçbir zaman bebek olmadık, hiçbir zaman doya doya bir çocukluk yaşamadık. Biz savaşmak için geldik bu dünyaya, başkalarının önüne sunulan her şeyi savaşarak kazanmak zorunda kaldık.
Sen ve ben. İkimiz.
Seni kovalayıp duran o gölgeyi hisset.
Parlamanı engelleyen her şeyi gör.
Dans etmene engel olan bağlarını tutup kopar.
Sıkışıp kaldığın dünya gerçek dünya değil. Athena'nın babası Zeus'un kafasında sıkışıp kaldığı gibi, geçirdiğimiz sürecin adı bu, "sıkışıp kalmak." Gün gelecek, elimizde zırhımızla doğacağız yeniden. Ara verdiğimiz her şeyin devamı daha şiddetli olacak.
"Bilemezdim bu kadar sarsılacağımı. Senden kaçarken aslında kaçtığım şeyin gerçeğin ta kendisi olduğunu bilemezdim. Yıkıl dünya, yıkıl artık kelimeler kifayetsiz kalıyor. Öyle bir yıkıl ki bir ablanın çaresizliğinde boğulsun tüm insanlık."
Reklam