Herkese, her şeye, her gelişmeye karşı derin bir kayıtsızlık içindeydim.
İşte beni özetleyecek cümle ancak bu olabilirdi kayıtsızlık durumu, katıksız özgürleşme.
Nietzsche’den yaklaşık altı yüzyıl önce Mevlânâ diyordu ki:
Geçmişi unut
Koy bir kenara
Yeni bir sayfa aç
Kurtar benliğini dünden
Bugünün çocuğu ol
Bütün bilgeliği ve gülümseyişiyle gençliğin
Şu anı hiç terk etme ne olur
Sonsuza uzanan şu günü, terk etme.