ŞİDDETE KARŞI FELSEFE
Tabancalar ve okşayışlar kadar gözyaşları da şiddet aracı olarak kulla-
nılabilir. Şiddet her zaman nazi subayı kılığında, sevimsiz bürokrat kılığında,
mahalle bekçisi kılığında dolaşmaz, o çok zaman yakınmalarda, okşayışlarda,
tatlı tatlı gülüşlerde, hüngür hüngür ağlayışlarda, çok iyi düzenlenmiş çekip
gitme provalarında, ilkeli gibi görünen davranışların katılığında kendini belli
eder.
Her şiddet köktenci ve bütüncü bir tutum içindedir, her şiddet Machia-
velli'ci bir dizgede açıklığa kavuşur. Şiddete yönelen kişi, amacına engel say-
dığı, yoluna çıkmış sinsi bir tuzak gibi gördüğü her şeyi, niteliğine, anlamına,
geçerliliğine, değerine bakmadan gidermeye çalışır. Şiddetin mantığı Machia-
velli'ci bir çerçevede bir engeli toptan giderme mantığıdır; bir tartışma man-
tığı değil, bir ya hep ya hiç mantığıdır. Onda insan değerleri ancak amaca giden
yollan açtığı ölçüde önemlidir, onda en yüce değerler bile amaç olmaktan çı-
karılıp araç edinilebilir. Her şiddet bir kesin sonuca göre düzenlenmiştir.