Nurullah Genç Rüveyda isimli bir şiirinde şiir boyunca içinde zamansız mekansız nefese doğru koşan alaca bir attan bahsediyor. Şiirin son kıtasında insanı paramparça ediyor :
"At vuruldu içim paramparça Rüveyda ."
Necip Fazıl da bir şiirine şöyle başlıyor
" Seni dağladılar değil mi kalbim ?
İçim su dolu kabarcık"
Gelelim Zarifoğlu 'na :
"Güzel günler çabuk geçer. İçimiz hep bir hoşçakal ülkesi "
Nazım Hikmet bence son noktayı koyuyor burda :
" Bence şimdi sen de herkes gibisin."
Hasılı biz bir günde böyle olmadık . İçimizde eteğini toplamış bir dağın küskünlüğü var . Öyle her baharda çiçek açamayız.