Binlerce yıl önce ceddimiz, bu kulluk ödevini öz dilleri ile yapıyorlarmış: İbadet olarak... Biz bugün bir başka dille yapıyoruz. Bu kopuşu düşünmeden ve yadırgamadan...
Ey Doğa harikasın sonsuz bir parıltıyla parlıyorsun; çok güzel be umursamazsın, ana diye adlandırdığımız sen yaşamı ve ölümü birleştiriyor; yaşıyor ve yıkıyorsun...