“Sorun neredeyse tamamen çocukta değil onu çevreleyen ilişkilerdedir. Sorun bazen uzun çalışma saatlerine yol açan kapitalist sistemde, bazen kendi travmaları ile başa çıkamayan ebeveynde, bazen çocuğu ya da aileyi yeterince desteklemeyen devletlerde, bazen asla uzlaşmayan kültürel inançlardadır.”
“Çocukların hayatımıza en önemli katkısı bizim olabileceğimiz en iyi insan olmaya çabalamamıza ve sonunda olmamıza vesile olmalarıdır. Çocuklarımız bize olgunlaşma fırsatı sunarlar.”
“Tutarsız anne babayla büyümek, çocuğun güven duygusunu sarsarak endişeli bir birey olmasına sebep olabilir. Ebeveynlerin tepkisi, bir çocuğun özsaygısının duygusal pusulası olduğu için, bu tür çocuklar ebeveynlerinin değişen ruh hallerinin kendi hataları olduğuna inanabilirler.”