Yorgun Kalbim
Ne sevmek geliyor içimden,
Ne de sevilmek...
Bir zamanlar umut dolu yüreğim,
Şimdi sadece sessizlikle meşgul.
Alıştım...
Birinin gelmemesine,
Gelenin de kalmamasına.
Bir tebessüm bile yük gibi artık,
Hevesim yok, ışığım sönmekte.
Yoruldum...
Her kelime ağır, her bakış boş.
Gözlerim dolmuyor artık,
Çünkü gözyaşı bile terk etti beni.
Kalbim...
Bir zamanlar şarkıydı, şimdi suskun.
Ne ritmi var ne de melodisi,
Sadece kırık dökük bir sessizlik içinde..