“Çilesini çekmeye üşendiğin bir davanın, mükâfatına mı talipsin?”
Mevlana
Herkes zirveyi ister,
ama kimse dağın yamaçlarındaki yalnızlığı,
ayak acıtan taşları,
soğuğu, sessizliği istemez.
Herkes sonucu konuşur,
ama yolun sabrını, terini, gecesini bilmez.
Oysa dava, yürek ister.
Sevda ister, fedakârlık ister.
Rüzgâra rağmen yürümek,
taşlanırken susmak,
düşerken kalkmak ister.
Çile yoksa derinlik de yoktur.
Terle sulanmamış bir emek, meyve vermez.
Kavrulmadan pişen yürek,
ışık saçmaz.
Mükâfata göz dikmeden önce,
o davaya sadakatle tutunmayı sormalı insan kendine.
Zira hak edilen her zaferin gerisinde,
görünmeyen bir sabır destanı yatar.
Alıntı