• Tevazuu severdi, kaynatıp taşırdılar
    Girdi hırs ambarına, çıkamadı bir daha...

    Haramla yağladılar, kibirle pişirdiler
    Bulanık göl ettiler, akamadı bir daha...

    Yakın arkadaşları çöplük yaptı beynini
    Doldurdular ve sonra dökemedi bir daha...

    Kör dikişler atıldı kaypak iradesine
    Sökmek istese bile sökemedi bir daha...

    Soyundu inancından terk-i edep eyledi
    Şerefini göğsüne takamadı bir daha...

    Sürdü benlik atını karanlık geleceğe
    Dönüp de arkasına bakamadı bir daha...

    Söndü yüreğindeki yanan aşk alevleri
    Uyanıp yeni baştan yakamadı bir daha...

    Yediği haram oldu, içtiği haram oldu
    Ellerini haramdan çekemedi bir daha...

    Burçlardan indirilmiş bayraktı haysiyeti
    Alıp tekrar yerine dikemedi bir daha...

    Terk etti güzelliği, çirkinliğe sarıldı
    Girdiği bataklıktan çıkamadı bir daha...

    Küfrü baş tacı yaptı, dostlarına darıldı
    Diktiği putlarını yıkamadı bir daha...

    Kazancı beleş oldu ve kendisi leş oldu
    Itır gibi, gül gibi kokamadı bir daha...

    Zirvenin yollarında döndükçe dönekleşti
    Ağzına helal lokma sokamadı bir daha...

    Dost oldu zalimlere, görmedi mazlumları
    Gam çekmedi, gözyaşı dökemedi bir daha...