Ülkede herkes mağdur, haksızlığa gelemiyor. Biz zaten zevk alıyoruz hakkımızın yenmesinden. Kimse de demiyor acaba bende bir sorun olabilir mi diye? En kötü nazar var deniliyor. Ben kimim ki bana nazar değecek diyen yok. Ne dramı bitiyor insanların ne alacağı ama elhamdûlillah deyince şükretmiş oluyorlar; yersen! Herkes kral, kraliçe; biricik...
Kendi kendime soruyorum: Acaba her şeye yeniden başlasaydım, hayatımı başka türlü kurabilir miydim?
Sitare'ye Dair.
Benden uzak kalma diyerek şiire başlıyor şair, yalvarır gibi değil rica eder gibi. Daha sonra Sitare'yi okumaya başlıyoruz.
Peki Sitare kim?
