Hobbes’a göre, Monarşinin birliği temin ettiği yerde,
demokrasinin en büyük tehlikesi, halkı hiziplere bölmeye
elverişli yapısı nedeniyle, iç savaşa yol açma yüksek
potansiyelidir.
Öyleyse, Hobbes’un yönetim biçimlerine ilişkin
tartışmasında şu sonuca varmak sadece mümkün değil,
fakat doğru olur: Egemen otoriteyi elinde bulunduranlar
veya yönetim kademesinde bulunanlar, insan olmaları
dolayısıyla, kendi kişisel çıkarlarıyla en yüksek
derecede ilgili olacakları için genelin çıkarına en fazla, o
özel çıkarla örtüştüğü zaman hizmet edilir. Bu ise,
Hobbes’a göre, en iyi yönetim biçimi olan monarşide
söz konusu olur.
Hobbes, en temel iki varlık
kategorisinin madde ve hareket olduğunu söyler. Bu
madde, Hobbes’un realizmi uyarınca, zihinden ya da
düşüncemizden tamamen bağımsız olup, yeni
doğabiliminin gerektirdiği şekilde, evrenin her yerine
yayılmış durumdadır.