Adelyesa
@adelyesa
Şu anda okuduğu kitap
Bir ulusun terbiyesi önce sokaktaki davranışları ile ölçülür.
Bu akşam öğretmeninin evinden dönerken pencereden seni izledim, bir kadına çarptın. Yolda nasıl yürüdüğüne daha çok dikkat etmen gerekiyor. Orada da insanların görevleri vardır. Adımlarına ve hareketlerine evde nasıl dikkat ediyorsan aynısını herkesin evi olan sokakta niye yapmayasın? Bunu unutma Enrico. Ne zaman düşmüş bir yaşlıyla, bir fakirle, kucağında bebeği ile bir kadınla, koltuk değnekli bir sakatla,sırtında yük taşıyan bir adamla, madem kıyafeti giymiş bir aileyle karşılaşsan adımını saygıyla at. Yaşlılığa, yoksulluğa ,annesi sevgisine, sakatlığa yorgunluğa ölüme saygı duymalıyız. Birinin üzerine doğru bir araba geldiğini gördüğünde eğer bir çocuksa onun kolundan çek, eğer büyük biriyse ona uyar. Ağlayan bir çocuk gördüğünde her zaman nesi olduğunu sor, yaşlının düşen bastonunu yerden kaldır. İki çocuk kavga ediyorsa onları ayır. İki adam kavga ediyorsa oradan uzaklaş, kalbini katılaştıracak ve incitecek çirkin şiddet gösterisine katılma. İki bekçi arasında elleri bağlı bir adam geçerken kalabalığın zalim merakına kapılma; çünkü masum olabilir. Can çekişen birini taşıyan bir hastane sedyesi ya da cenaze konvoyuyla karşılaşırsa arkadaşlarınla konuşmayı ve gülmeyi kes, aynı arabayı yarın senin evinden de çıkabilir. Enstitüden ikişer ikişer çıkan bütün çocuklara saygıyla bak: körler sağırlar,çelimsizler,yetimler, terk edilmiş çocuklar; kötü talihin ve insan merhametinin geçmekte olduğunu düşün. İç burkucu ve gülünç bir kusuru olan insanları görmezden gel. Yolunun üzerinde bulduğun, birinin hayatını kaybetmesine sebep olabilecek her yanık kibrit söndür. Sana yol soranları her zaman kibar bir şekilde yanıtla. Kimseye gülerek bakma, gerekmiyorsa koşma, bağırma.Sokağa karşı saygılı ol. Bir ulusun terbiyesi her şeyden önce sokaktaki davranışları ile ölçülür.Sokağında
Reklam
Biliyorsun, onun büyük acısı hayatını kaybedecegini hissetmek değil, hâlâ ona ihtiyacı olan vatanının savrulduğunu görmekti…
Çocukken genelde böyle hissederdik…
Mutluyum: Bu sabah beni böylesine mutlu kılan nedir? Annem gülerek bana bunun mevsimin güzelliğinden ve vicdanın temiz olmasından dolayı olduğunu söyledi.
Çocukların yanındayken evindeymiş hissi…
Bu beni kötü etkiliyor .Sınıftan çocukların sesini işitmek ve artık orada olmamak, başka birinin olduğunu düşünmek. Bu müziği 60 yıl işittim, ona kalbimi vermiştim…Artık ailesizim. Çocuklarım yok artık.”
İyi bir annenin yerine hiçbir şey tutmaz.
Reklam