O halde bu koca ordunun küçük askeri Enrico, cesur ol. Kitapların senin silahların, sınıfın mangan, savaş alanın tüm dünyadır ve zafer insan uygarlığının olacaktır. Ödlek bir asker olma,Enrico’m benim
Ah benim sevgili öğretmenim, asla, seni asla unutmayacağım. Büyüdüğüm zaman bile seni hatırlayacağım, o zamanki öğrencilerin arasında seni bulmaya geleceğim ve ne zaman bir okulun yanından geçip bir öğretmenin sesini işitsem, bana senin sesini işitiyormuşum gibi gelecek. Seni, bir çok kez hasta ve yorgun ama özenli; birini kötü bir alışkanlıkla kalemi yanlış tutarken yakaladığında sonsuz hoşgörülü; müfettişler bize sorular sorduğunda titreyen; mutlu olan ve bir anne gibi her zaman iyi kalpli ve sevgi dolu olarak gördüğüm halinle hatırlayacağım…
İnsan bir yalanı ne kadar sürdürebilir? Karşımda oturan kadını kaybetmek istemiyordum; hayatımın hiçbir anlamının kalmadığı, yönümü şaşırdığım günlerde bütün güçlüklere katlanarak her zaman destek olmuştu bana. Onu seviyordum, ama körü körünü içine daldığı çılgın dünyada yüreğim çok uzaklardaydı…