Adem GÜZEL
@adem_sg
Öğretmen
Lisans
348 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Zamanı hissetmek...1000Kitap
Yıkık bir amfitiyatro, kimsesiz bir kız çocuğu ve onu olduğu gibi kabul eden insanlar. Momo, sessiz bir yerden, sade bir varoluştan konuşuyor sanki bu kitapta. Konuşmaktan çok dinleyen bir çocukla
Bülbülü Öldürmek...1000Kitap
Bir çocuğun bakışından dünyaya bakmak...
Bu masum bakışın yetişkinlerin kirlettiği gerçeklere yavaş yavaş temas etmesi. Kitabın kalbi tam olarak burada atıyor bana göre.
Kitap insanı vicdanıyla baş
Yaşamak...1000Kitap
İnsanın hayatla olan uzun soluklu kavgasını, acıyı da sevinci de aynı yürekle taşımak zorunda oluşunu iliklerine kadar hissettiren bir kitap. Xu ailesinin başına gelenleri okurken, bir noktadan sonra kendi yaşamımızdan ayıramadım o satırları. Çünkü hayat dediğimiz şey her darbeye rağmen ayakta kalmayı öğrenmekten başka bir şey değil aslında.
Yu Hua, öyle anlar yaratmış ki kitapta acının bile sesi var sessizliğin bile bir ağırlığı var. Bazen bir sayfayı çevirirken insan kendine tutuluyor, "bu kadarına nasıl dayanılır" diye düşünürken birden fark ediyorsun. Biz de kendi hayatımızda tam bunu yapmıyor muyuz? Ne olursa olsun, devam etmeyi… devam etmek zorunda olmayı…
Bu kitap bana şunu yeniden hatırlattı.
İnsan yaşadıkça özgürlüğün anlamını, sorumluluğun aslında kendine duyduğun saygı olduğunu daha iyi kavrıyor.
Attığın her adım bazen dibe düşsen bile yine seni hayata bağlayan o ince ip oluyor.
Yaşamak, içimde iz bırakan ender kitaplardan biri oldu. Duygular öyle sade ama öyle derin ki sanki yazar değil de hayatın kendisi anlatıyor. Kitabı kapattıktan sonra bile içinde bir şeyler konuşmaya devam ediyor acısıyla, umuduyla, insana dokunan o çıplak gerçekliğiyle…
Kısacası bu kitapta, yaşam aynı olmak zorunda olmasa bile, kendini okuyorsun...
Keyifli okumalar.
Gerçekten insan nedir?1000Kitap
Bazı kitaplar insanı sadece düşündürmez, sarsar. Mark Twain’in "İnsan Nedir?" kitabı da tam olarak öyle bir etki bıraktı bende.
Kitap boyunca bir İhtiyar Adam ve bir Genç Adam konuşur. Ama bu iki sesin aslında hepimizin içinde yaşadığını fark ettim. Biri sorgulayan, diğeri savunan… Biri inanmak isterken, diğeri sürekli şüphe eden.
Twain burada kimseyi yargılamaz; sadece insanın kendi doğasına dürüstçe bakmasını ister. Okurken zaman zaman "evet, ben de böyle düşünüyorum" dediğim yerler oldu, bazen de rahatsız edici bir sessizlik çöktü içime. Çünkü yazar, insanın sandığından daha karmaşık bir varlık olduğunu, hatta çoğu zaman düşündüğü kadar "özgür" olmadığını söylüyor.
Dil sade, sohbet havasında ama derin. İki kişi konuşuyor gibi görünse de, aslında bizimle konuşuyor.
Sayfalar ilerledikçe fark ettim ki Twain’in amacı cevap vermek değil, bizi kendi sorularınlarımızla baş başa bırakmak...
Kitaplar şifanız olsun keyifli okumalar.
Reklam