İnsan kendinden bir an koparsa hakikat yolunu değiştiriyor kendi yokmuş gibi davranan başkasını nasıl görebilir? Hangi yöne dönerse dönsün kendini görmeyen hakikate nasıl uyanabilir? Etrafına gönlü gibi bakmayanın da o hakikaten işleteceği bir söz olabilir mi?
İnsan hakikate gönülden bağlanırsa koca bir gönle koru körüne bağlanırsa koca bir köre dönüşür.