Leyla Adak
@adkleyla
kökü mazide olan âtiyim
Her şey yapılabilir bir beyaz kağıtla
Uçak örneğin uçurtma mesela
Altınakonabilir bir ayağı ötekilerden kısa olduğu için
Sallanan bir masa
Veya şiir yazılabilir süresi ötekilerden kısa
Bir ömür üzerine
Bir beyaz kağıda herşey yazılabilir
Senin dışında
Güzelliğine benzetme bulmak zor
Sen iyisi mi sana benzemeye çalışan herşeyden
Bir gülden, bir ilk bir sonbahardan sor
Belki tabiattadır çaresi senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
Ve benim bilinci nasırlı bahçıvan çaresizliğim
Anlarım bitkiden filan ama anlatamam
Toprağın güneşle kavuşmasını
Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla
Sen bana ışık ver yeter bende filiz çok
Köklerin içimde gizlidir,
Gelen, giden arayan, soran dere budak yok
Bir şiir istersin içinde benzetmeler olan
Kusura bakma sevgilim
Heybemde sana benzeyecek kadar güzel birşey yok...yok!
Uzun bir yoldan gelen, tedariksiz katıksız bir yolcuyum
Yaralı yarasız sevdalardan geçtim
Koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
Herşeyi anlattım olan olmayan, acıtan sancıtan
Bilsem kisana varmak içindi bütün mola sancıları,
Daha hızlı koşardım, severadım gelirdim gözlerinin mercan maviliğine
Sana bakmak suya bakmaktı
Sana bakmak, bir mucizeyi anlamaktı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şimdi sen gidiyorsun ya,
herkes sana benzeyecek.
Bahçe kapısından sızdılar,
Aralık kalmış neresi varsa hayatımın
Bünyede bastırılmamış ne
kadar eşyam varsa orada
Daha asitli bir yalnızlık için
dilek tutuyorum şarkılara,
Sıradaki benim şansıma diyorum,
haberler başlıyor birden
Benden hazin biçimde bahseden...
Kumsalların istenmeyen
kaç kum tanesi varsa
Önde gideniyim her tazyikli alkışta.
Zayi makamında bestelenmiş
yazılar kaldı avluda,
Gitme diye yalan bile söylerim.
Yerini söylerim ne saklamışsam kal diye.
Bu yazı serin tutalım diye,
çıplak tenlerde gece yarısı
Tatlı bir soğukluk olsun diye.
Her sevişme, aramızdaki
her üryan gelişme...
Hem gidenedir bu şiir hem gelecek olana,
O da biraz oyalanıp gider nasılsa.
Hep haberler başlayacak biliyorum,
Hangi şarkıyı seçsem şansıma.
Şimdi şifa niyetine giriyorum sulara.
Mavisine değil denizin
Sade tuzuna...
Bir duruşu olmalı insanın,
Bir bakışı,
Bir anlayışı,
Bir aşkı,
Bir davası olmalı..
Gökyüzüne bakmayanların kalbi daha çok kirlenir..
Ve insan en çok göğe vurgun,
Sonra zifiriliğe,şiire..
Ve hep Allah’a..
Uçmayı öğrenmeden göçmeye mecbur kalmış gibi kalbimiz..
Ah şu yalnızlık kemik gibi,
Ne yana dönsem batar,
Çünkü kırıldım saç uçlarıma kadar..
Şu küçücük kalpte ne hakkın yüklü
Beni kabullen, kendini yanına,al gidelim.
Çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken,
Senin kapın çarpmasın diye elimi koydum..
Şimdilik yoksun,üstelik uzaktasın,
Ellerin yapayalnız biliyorum,
Gözlerin dalıyor yine,hep benim için olmalı.
Yine de biri çıksa ,nasılsın dese,
Alışkanlık iyim diyeceğim..
Neyse..
Bitti o şiir, başka mısra gerekmez..
Cahit Zarifoğlu
TAHİR İLE ZÜHRE MESELESİ
Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,
bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte
yani yürekte.
Meselâ bir barikatta dövüşerek
meselâ kuzey kutbunu keşfe giderken
meselâ denerken damarlarında bir serumu
ölmek ayıp olur mu?
Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.
Seversin dünyayı doludizgin
ama o bunun farkında değildir
ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?
Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.
Nâzım Hikmet Ran