Adnan Sönmez
@adnansonmez
6 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
İnsan her şeyi yaşıyor da bir yer geliyor, gördüğü bir kareyi hayatı boyunca ne hafızasından ne de gözünün önünden silemiyor. O kare seni sana kırdırıyor, insan kalan son yanını alıyor senden, inandığın her şeyi tekmeliyor. O kare tonlarca ağır, nereye gitsen sırtında.
Hayır, hayır istemiyorum seni. Benim dünyama girmeye kalkma. Sonra merhametsizce yıkarsın onu. Resmin benim kendimden bir parça. Bırak ben onu seveyim. Sen sevmek isteme beni. Senin ellerini tutmak istemiyorum. Sonra çekersin o ellerini benden. Ben resmine aşığım, ölünceye kadar da onu seveceğim.
“Sen sırf sevdiğin için daha fazla anlayışlı ve affedici olmaya çalıştıkça, karşındakine de hak vermeye çalıştıkça, düzeltir sanarak konuyu kapatmaya çalıştıkça, kimse seni kaybetmekten de incitmekten de korkmamaya başlıyormuş. Hayattan aldığım en büyük derslerden biri de budur.”