Kendimi sıktığım iki günün ardından Şah Sultan bitti. Kitabı okurken duygu değişimleri yaşadım demeyeceğim. Kitap zaten bazı şeyleri önceden kendisi söylüyor. O noktada zaten biliyorken tepkiye şaşırmak çok abes kaçardı. Kitap genel olarak Şah İsmail ve Sultan Selim döneminde olan her şeyi iki çocuk gözünden anlatıyor. En kapsamlı özet bu olur. Aşk, devlet ve savaş anlatılıyor sürekli. Tek biri yok yani ortada.
Yer yer güldüren, yer yer ağlatan bir kitap Şah Sultan. Dili akıcı, buna hiçbir lafım yok. Kitapta bana kalırsa en heyecanlı ve güzel kısım, Sultan Selim ve Şah İsmail'in satranç oynadığı kısımdır. Yazımı bile çok gelen bir sahneyi çok güzel anlatmış İskender Pala.
Genel olarak tarihe büyük oranda sadık kalan, tarafsız davranan bu kitaba puanım 7. Neden mi? Bunun bireysel sebepleri var.
Kitabı okurken çok tadımı kaçıran iki şey oldu. Birincisi, Kamber'in sürekli sevgiden bahsetmesi. İlk baştaki 100 sayfada her Kamber kısmı gelse sürekli bahsediyordu. Rahatsız etti açıkçası. İkincisi de, satranç sahnesindeki spoiler. Orada bir bilgiyi sonradan verseydi beni daha çok etkileyecekti. Belki incelemeyi okursunuz diye bahsetmedim ancak çoğu kişi bunu anlar.
Başka incelemelerde görüşmek üzere, esenlikler.