“İnsan sevgiye hükmeder;ama aşk insana hükmeder! Kişinin gönülde kendisi olmak sevginin başlangıcı,sevgilide kendisi olmak ise sonu olmalıydı. Birincisi hamlık,ikincisi olgunluk ve pişmeydi çünkü. Kişi sevgiyle varlığını,aşk ile hakikatini tanıyordu.”