firdevs

Kendimi dinlerken yoruluyordum. İnsan en çok kendisini dinlerken yorulur.
Sayfa 380
Reklam
Hayatın tuhaflığı korkutuyordu onu. Her şey bir anda değişip birbirine girebiliyor, buna rağmen dünya istifini bozmadan dönüyor; güneş doğuşunu, horozlar ötüşünü geciktirmiyordu.
Sayfa 285
Kalp, aklın en azılı muhalifidir. O ikisinin arasında kalmak ciğerini çürütür adamın.
Sayfa 267
Kendim olabilmek için ne çok kişi oldum bir bilsen. Şu an bile olmak istediğim ya da istemediğim insanların toplamıyım belki de.
Sayfa 223
Mutluluk, acının ateşinde pişer.
Sayfa 211
Reklam