"Ama insanları dinlerdiniz. Dinliyorsunuz. Ve sakin kalmayı beceriyorsunuz. İnsanlar sizin yanınızdayken kendilerini ille de bir şeyler söylemek zorunda hissetmiyorlar, bunun farkında değil misiniz? Demek istediğim, sessizliği dolduracak herhangi bir konudan bahsedebiliyor insan sizinleyken. Hep böyle iyi bir dinleyici miydiniz? Küçük bir çocukken de böyle miydiniz?"
Tabiatımız gereği ümitvar canlılarız, tekrar tekrar aldanmaya teşneyiz. Dürülüp kir pas içindeki, kahverengi bir karton koli içine atılsak bile olmaz denilen mucizelere inanmaya hevesliyiz.