“Davetliler arasında, ünlü kemancı Jascha Heifetz de vardı. Herkes Heifetz’in kemanını dinleyeceği için fevkalade heyecanlıydı. Heifetz, Chaplin’in kemanını eline aldı, çalmaya başladı ama dinleyicilerin geri kalanı gibi o da hayretler içinde kalakaldı: Kemanın tellerinden, anlamsız bir ahenksizlikten başka bir ses çıkmıyordu.
Chaplin gülümsedi, kemanını Heifetz’in elinden aldı ve sol eliyle Bach’tan kısa bir parça çaldı. Kemanın bütün telleri ters dizilmişti.
‘Görüyorsunuz...’ dedi Chaplin. ‘Ben, tersi yüzünde, tepetaklak yaratılmış bir varlığım. Sahnede size sırtımı döndüğüm zaman, bir yüz kadar anlamlı bir şeye bakıyorsunuz. Benim düzüm, tersimdir.’
“Her şeyin yeri ve zamanı var. Abartılı komedilerde bile sanat vardır. Eğer insan bir diğerine tam da doğru psikolojik anda vurursa, bu komiktir.
Bunu çok erken ya da çok geç yaparsa hedefi ıskalar. Kahkaha attırmanızın da bir sebebi olmalıdır. Seyircilerin mantıklı bir sekans olarak gördüğü beklenmedik bir numara yaptığınızda seyirciyi kırıp geçirirsiniz.”