• "Bütün giysileri yırtsak yeridir
    Yeter bize vefa elbiseleri"

    Bir çoğumuz okuduğumuz kitapların yazarları ile tanışmayı isteriz. Ah... bir yerde otursakta biraz sohbet etsek. Sahi nasıl yazıyorsunuz,yazdınız ? Yaşadıkça mı yazıyorsunuz yoksa yazmak için mi yaşıyorsunuz ? Zihnimizde birçok sual vardır muhatabını bekleyen.İmkanı olanları hayal ettiğimiz kadar göçüp gidenleri yâd ettiklerimiz var bir de...
    Mâlumunuzdur ki Akif İnan’ın vefatının ardından TYB anma programı tertip etmişti.Prof. Dr.Turan Koç, D.Mehmet Doğan ve kardeşi Dr.Ahmet İnan gibi isimlerden bizzat hatıralarını dinleyerek geçen vaktin epeyce keyifli olduğunu düşünüyorum okuyucuları icin.
    Biyografilere olan merakımdan mıdır, kardeşinden dinlediğimiz hatıraların lezzeti ve keyfiyeti oldukça yüksekti. Okumayı sevenler için paylaşmak istediğim,etkilendiğim birkaç hatıraya değinmek istiyorum. :)
    1940 yıllarında Peygamberler Şehri olan Şanlıurfa’da dünyaya geldi Akif İnan. “Kudüs şairi” “yedi güzel adam” “sendikacı” gibi bilinen yazarımız için Ahmet İnan şunları söylüyordu;

    “Yazar,şair,fikir adamı,sendikacı hepsi doğru ama bana kalırsa hem ağa vasfını hem ağabey vasfını taşıyarak bir nesle abilik yapmıştı. Ona dava adamı demek şahsını temsil ediyordu. Velhasıl adam gibi adamdı.”

    Neydi ağabey ile üstad arasındaki fark ?
    Turan Koç’ta evvelinde ağabey ve üstad kısmında Akif İnan için hakiki bir ağabey olduğunu dile getirdi. Nitekim üstad emir vermekle daha çok mükellef iken ağabey yol gösterici olduğu kadar bizimleydi,iç içeydi diye dile getiriyordu. (Öğrenci dostuydu.)
    Zira cebinde varsa doyurur, en güzel lokantaya götürürdü. Ayakkabısının boyasına kadar dikkat eder, İstanbul Beyefendisi gibi giyinir bağcıksız ayakkabı giydiğini hatırlamıyorum,diye ekledi.

    Yedi güzel adamı evlerinde ağırlayan Akif İnan, Ahmet İnan ağabey ve arkadaşlarının çalışmalarını,edebiyat ve fikir üzerine mücadelelerini görünce “kendi kendime Cahit abinin şu deyimi aklıma geliyor “diye anlatmaya devam ediyordu...

    “Bu insanlar dev midir
    Yatak görmemiş gövde midir ?”
    Yahu bu adamlar uyku uyumuyorlar mı ? diye düşünüyorum,düşünüyorum...

    Zaman zaman gözlerinin dolduğunu hissettim. Anlatılanlar karşısında duygulanmamak ne mümkün! Hüznü ve sevinci müşterek olmalıydı.

    “Akif abim her şeyden önce benim babamdı. Genç yaşta babamızı kaybettiğimiz icin,Anadolu’da usul öyledir. Urfa’daydım,Akif abim o gün Urfa’ya geldi Erzurum’dan.Ziyaret ettim. Şiddetli bir öksürüğü vardı...
    -Ya abi bu kışta kıyamette sana yazık değil mi ? Niye geliyorsun ? ( o zamanlar Murat 131 sağ camı kapanmayan bir arabası vardı)
    -Ne demek istiyorsun sen ? diyerek hiddetlendi.
    Kızı Banu’ya haber verdi. Ceketimi getir,dedi.
    -Sağ cebinde bir tesbih var,sen tesbihe meraklısındır dedi,bunu amcana ver,diye Banu’ya uzattı.
    “Hülâsa burda söylemek istediğim onun hedefi sizlerdi. Bir maddi karşılığı yoktu. Onun hedefi bugün ki nesildi yani sizlerdi...”
    Turan Koç evvelinde söylemişti “tanımadığı kimse yoktu, ama kimseden dünyalık bir şey istemezdi.”

    Bitmiyordu hatıralar...
    Bir gün yine Peygamberler şehrine uğradı Akif İnan. Akşamına kardeşi ile beraber yemek yiyeceklerdi. Ahmet İnan biraz gecikiyor.
    Abisine akşama kadar yaptığı işleri sırasıyla anlatıktan sonra ekliyor;
    -abi 24 saat bana yetmiyor.
    -Ne demek istiyorsun ? Sen kim oluyorsun da zaman yetmiyor sana. Yavrum, İmam-ı Azam gibi bir mezhep kurucusu, onlarca öğrenci yetiştirmiş, devrin büyük tüccarı, hayatında 40 kez hacca gitmiş bir insana zaman yetiyor da sana nasıl zaman yetmiyor? Demek ki sen zamanı kullanmasını bilmiyorsun,dedi. Ve bir daha “zaman yetmiyor” kelimesini kullanamadığını ifade ediyor.

    “Her eylem yeniden diriltir bizi
    Nehirler düşlüyorum göl kenarında”

    Durağan bir hayat değildi onun ki,o şairlikte makam mevki sahibi olmak icin yazmıyordu. Hatırlanmak istiyordu,kelimeler ile gönülleri inşa etmek, insanlar arası köprü kurmak istiyordu, nitekim “cemiyet adamıydı Akif İnan.” Kelimelerin açtığı yaralar daha sonra da hatırlansın ve anılsın,nihayetinde “mustarip şairdi Akif İnan. Fikir adamı dediğimiz Akif İnan’ın fikirlerine şu sözlerinde rast geliyoruz
    “anamı sorarsan büyük doğudur batı sırtımda paslı bıçak gibidir” velhasıl o geldiği yeri yansıtıyordu şiirlerinde.

    Her adımı bir hikaye,her hikayesi bir ders niteliğinde nasıl biter ki muhabbet... Arada ekliyor Ahmet İnan sıkıldınız mı diye ? Daha çok anlatın demek geçiyor içimizden. Lakin kelimeler vakte malup düşüyor. Zaman su misali son bir tane derken biz üç hikaye ile de bayram etmiş oluyoruz oh ne alâ...

    Düşündüm abim neden şair ? (Şairlikte ekmek parası yok tabi) Neden yazıyor ? Ve buldum.
    Şiir nedir ? Kimler şiir okumalı ? Hangi zamanda şiir okumalı ? “ cevabını muhatabının satır aralarında bulmuş olmalı ki çıkardığı sayfadan şu inciler döküldü;

    “Olayların kuşatması altındaysanız. Bir yoğun hü­zün ağmaktaysa üstünüze günler, saatler bunalımın otağını kurmuşsa içinizde, sıkıntı bezirganı haraca bağlamışsa sizi. Aczden başka sermayeniz kalmamış gibiyse. Dualar, yüreğinizin semtine uğramadan çıkıyorsa ağzınızdan. Kendi sesiniz bile yabancı düşüyor­sa kulaklarınıza. Şiir okumalısınız.
    Ya da gülen oynatan sevinçlerin avucunda tutsak olmuşsanız. Nefsin elinde oynayan bir talimli maymuna dönmüşseniz. Başkalarının acısı size çarptığın­da bir lastik top misali geriye sıçrıyorsa. Hiçbir oyuk oluşturmuyorsa içinizde hüzün. Günübirlik hay ü hu­yun düşüncesinde nefesleniyorsanız. Öte dünyada hesaba çekilmek gerçeği fantazi hanenizde konuklamışsa. Şiir okumalısınız.
    Şiir dengeler insanı.
    Tüm sivrilikleri, abartmaları törpüleyen, düzleyen şiirdir. İfrat ve tefritin medd ü cezirleri, hayr vasatına şiirle girer.
    Hayrın vasatında, temkin üzre iseniz, yine de ge­reklidir size şiir. Çünkü halinizi tekamül ettirmek, ye­teneklerinizi geliştirmek baş ödevinizdir.
    Şiir hikmet erbablarının refikidir.
    Şiir, ilim mensuplarının arkadaşı olmuştur.”
     (şiir ve medeniyet)
    Nitekim şiirlerinde tasavvuf ehline ait hikmetler oldukça yoğundur. Doğruluğu,hakikatı libas olarak giydirmek istiyordu kelimelerine,söylenecek Hakk olsun,güzellikler kelam,sohbet şiir ile yol bulsun istiyordu. Aynı Sezai Karakoç , Necip Fazıl, Erdem Beyazıt,Rasim Özdenören... dostları gibi.

    “Bitirip şu kara kuru ekmeği
    Göç etsem diyorum yar ellerine.”
    -El Gazeli

    Ölümlerden korkar isem
    Gönül evi yıkar isem
    Ben bu yoldan çıkar isem
    Yazık bana vahlar bana -Bağlanma

    Teslimiyetinin sağlamlığını 1999 yılında yakalandığı karaciğer kanserini kardeşi,doktor Ahmet İnan, A. İnan’a söylerken yüzünde mimik dahi oynamadığını ifade ederken dile getiriyor. Sağlam duruş daima.

    Rasim abi arıyor, “Nasılsın? İyi misin ?”
    derken Akif inan:
    -Rasimciğim seni çok özledim,diyor.
    -inşallah bayrama gelir,görüşürüz.
    -Ah rasimciğim... Bayram çok geç.
    Sohbetten 2 gün sonra Kadir gecesinden önce bayramı göremeden,nadir mütefekkirlerden,eğitimci,yazar,şair,sendikacı Mehmet Akif İnan, doğduğu şehirde gözlerini kapatıyor.

    “Soyumu yüklendim bu çağ içinde
    Urfa bir dağ gönlüm bir bağ içinde”

    Heybesinde biriktirdikleri ile yol gösterici olan Akif İnan,"müslümanlar yol gösterici ve öncü olmalıdır. Her alanda edebiyatta,sanatta,tıpta vs. Helal sınırları içinde öncü olmalıyız. Biz yapmalıyız. Yapmayınca saha dediğimiz alan başkalarına kalıyor..." Sözleri nasihat niteliğinde.
    Kudüs şairi Mehmet Akif İnan Kudüs’ü görmemişti fakat hissettiği özlem,hasret ve ızdırap satırlarıyla öyle hemhâl olmuş ki hissettirebildi aynı Mehmet Akif’in Çanakkale’yi görememesi gibi...

    D.Mehmet Doğan’ın tabiriyle Akif İnan’ın tok ve parlak sesinden dinleyelim bir de Mescid-i Aksa şiirini.
    Selam ve muhabbetle. Mevlamın rahmetine nail olasın güzel adam.

    https://youtu.be/Hcins9J1kg8
  • Ah be üstad Cahit zarifoğlu
    Şiiri senden öğrensem
    Sevmeyi Sezai karakoçdan
    Filistini Nuri pakdilden
    Sessizliği Rasim özdenorenden
    Gurbeti Erdem beyazittan
    Genç ve dinamik olmayi Akif inandan
    Lisede Kara liseli olsam
    Hamle dergisinde bir yazida ben yazsam
    Sair olmasamda kisaca sizi tanisam
    O bile yeterdi bana
    7 güzel adam gecti gitti bu garip dünyada
    Kimse ulasmadi bu sairlerin kudsi sirrina
  • Bâde gördüm la’l-i nâb-ı yâr geldi hâtıra

    Yâri gördüm bu dil-i gam-hwâr geldi hâtıra

    Nâle-i dilden hezâr-ı zâr geldi hâtıra

    Dâg-ı sînemden gül-i gülzâr geldi hâtıra

    ‘Azm-i kûy-ı yâra ruhsat buldum ammâ n’eyleyem

    Fikr-i hayret hücnet-i agyâr geldi hâtıra

    Yâr ile tenhâda kalsam gayriler geldi yâ hod

    Olmaz olmaz bir niçe efkâr geldi hâtıra

    Zülfi ihtâr-ı perîşânî idince dil-rübâ

    Söylemiş kim ‘âşık-ı nâ-çâr geldi hâtıra

    Aldadurken va’de-i ferdâsı yârüñ göñlümi

    Va’d-i vaslın itdigi inkâr geldi hâtıra

    Gül diken sünbülde dûd-ı âh olur dîdemde âh

    Hecr-i ruhsâr u hat-ı dil-dâr geldi hâtıra

    Dil-firîb olurken ol tavr-ı nüvâziş-gûn ile

    N’eyleyem itdükleri âzâr geldi hâtırâ

    Tarh olındı sohbet esnâsında Pertev bu gazel

    Çünki ‘İzzet müşterek eş’âr geldi hâtıra

    Hazret-i üstâd her bir demde der-hâtır iken

    Zeyl içün bu nazmumuz tekrâr geldi hâtıra

    Pertev
  • 459 syf.
    ·6 günde·Beğendi·10/10
    Bana betimlemeleri sevdiren adam Yaşar Kemal...
    Böylesine büyük bir üstadın kitabını yorumlamakta bir o kadar zor ve ustalık gerektiriyor. Tabi bir de İnce Memed üzerine ne yazsak eksik ne yazsak yarım. Tüm okuduğum yorumların aksine serinin ikinci kitabını birincisinden daha çok sevdim.Üstad eseri 32 yıllık bir zaman diliminde tamamlamış. Sadece bunun için bile okunmaya değer eşsiz bir eser İnce Memed.
    .
    .
    Değirmenoluk, Vayvay, Akmezar köyleriyle, Çakırdikeni, Karaçalısı, Akçasazıyla ve tüm renkleriyle Çukurova’nın öyküsü İnce Memed. Bütün serüven boyunca tüm karakterler tek başına bir kahraman ayrı bir dünya. Eserde ağasıyla, köylüsüyle, mazlumu, zalimiyle bir toplum tahlili yapıyor Yaşar Kemal.
    Kuşkusuz serinin en sevilen ismi Hürü Ana. Yaşar Kemal eserlerinde Türk kadınının özelliklerini karakterlerin her birinde ayrı ayrı yaşatmış. Hürü Ana, kadının korkusuz, güçlü, kimseye aman etmez yanını temsil ederken, Kamer Ana şevkatin, merhametin, ana kucağının simgesi, Selver Hatun fedakarlığın, Seyran kız güzelliğin, aşkın, sadakatın timsali. Her biri kendisine hayran bırakan eşsiz kadınların birer örneği.
    .
    .

    Ve tabi erkek karakterler. Hürü Ana’nın aksine serinin en sevdiğim erkek karakteri Topal Ali. Bir bakıyorsun kötünün yanında bir bakıyorsun İnce Memed’e kopmaz bir bağla bağlı. İnsanı ikircikli bırakan ama sonunda iyi ki varsın dedirtten bir adam. İnsanın kararsızlık içinde ne yapacağını bilemediği bir yanını temsil ediyor adeta. Ve Koca Osman, Durmuş Ali, Kulaksız İsmail, Sarı ümmet babalarımızın yanında duyduğumuz güveni hissetiren, zalimlere boyun eğmeyen, cesur adamlar. Asım Çavuş, her kötülüğün içinde bir iyilik vardır cümlesinin vücut bulmuş hali. Kötülüklerine kızamadığınız, bir sevip bir nefret duyduğunuz garip bir adam. Ve Adem. Ah Adem... Tüm kitap boyunca onunla yağız atın peşinde koşuyor, onunla birlikte ateş ediyor, çaresizliği, korkuyu, aşağılanmışlık duygusunu derinden hissediyorsunuz. Adem insanın mücadeleci ruhunun yansıması.
    .
    .
    İnce Memed!
    İçinde zulmedenlerin bitmeyeceği konusunda bir kuşku ile yanıp tutuşuyor. Abdi Ağa gitmiş yerine daha beteri, Kel Hamza gelmiştir, onun yerini de bir başkası alacaktır. Bu düşünce ile amansız bir sorgulama içinde kalıyor, cevap bulmaya çalışıyor.
    Unutmamak gerekiyor ki zulüm dünya var oldukça olacaktır. Önemli olan İnce Memed gibi zulmün karşısında dimdik durmaktır..
    .
    .
    Eserle tanışmaya geç kalmayın. Hayatınıza derin izler bırakacak bir başyapıt.
  • "Çocukken gün battı mı, bir köşede ağlardım;
    nihayet döne döne aynı noktaya vardım."

    Necip Fazıl kısakürek