Ey Alaaddin, benden bir çuval odun isterken “Benimle beraber dünyada üşüyen bütün insanları ısıt,” demek niye bu kadar zor?
Her seferinde lambayı ovalayıp ovalayıp bana sofra kurdururken, bir kere de “Sadece beni değil benim gibi karnı aç olan herkesi doyur.” demek hiç mi aklına gelmez?
“Beni sihirbazdan kurtar!” Derken, kötülerin elindeki diğer mazlumları hiç mi görmezsin?
Kendine bir kese altın isterken, üç kuruş maaşla ev geçindirmeye çalışan insanları hiç mi düşünmezsin?
Kızlara kaç kez, “Arkadaşım bak, tesadüfen karşına çıkacak bir prens seni prenses yapmaz. Bırak kurbağa peşinde koşmayı, git oku, eğitimine odaklan, kendi sarayını kur. Bunu yapmak varken ne diye kurbağa peşinde koşuyorsun?” dedim. Ama kimseye dinletemedim.