eve dönerken otobüste, vazgeç bu işten, dedim kendime. ama içimdeki çocuk yayına bağlanıp söz aldı. gökkuşağının altındaki hazineye inanmış o yanını öldürme, dedi. hadi oradan, diyesim geldi bu çakma Küçük Prens’e.
sezerin işe başlamasıyla müdür benim için artık görünmez olmuştu. o sakin, kibirsiz adımlarıyla her sabah makam koltuğuna kadar eşlik ettiğim babacan adam artık dikkatimi çekmiyordu. diziye sonradan giren yardımcı oyuncu, başrolü gölgelemişti.