Bir çok kitap okudum, bir çok film izledim, bir çok insanla dertleştim ama hiç biri beni bu cümle kadar etkilemedi: 'biz parçalanmış ailelerin ya da keşke parçalansaydı ailelerin erken büyümek zorunda kalan çocukları...' hayatımda okuduğum en acı cümle "Keşke parçalansaydı ailelerin" boşanmış ailelerin çocuklarına herkes acıyarak bakar, onlara karşı daha merhametli davranmaya, onları kırmamaya özen gösterirler. Oysa bazı ailelerin "Keşke parçalansaydı ailelerin" çocukları, daha çok kırılır, daha çok incinir, kimse bilmez onların neler yaşadığını, hissettiğini... Kimse bilmez dışarıdan görünen mutlu aile tablosunun aslında içerisinde ne acılar, ne kırgınlıklar biriktirdiğini... Bazı aileler gerçekten bir arada birbirlerine hayatı zindan edeceklerine, uzakta hasretle yaşamaları çok daha iyidir. Ve ne demek istediğimi ancak "Keşke parçalansaydı ailelerin çocukları bilir" Allah kimseyi ailesinin parçalanmasını isteyecek kadar çaresiz bırakmasın...
Esm-Ems