Üniversite yıllarımın başındaydı; kitap ile kız düşürme fikrini aklıma mıh gibi kazımıştılar. Gittim üşenmeden aldım. Attım koltuğumun altına attım sıranın üzerine gittiğim her yere getirdim. Tabi bu arada da kitabı azar azar bitiriyorum. Başta birşey anlamadım ama sonradan fark ettim ki, kız düşmedi ama ben düştüm bu kitaba. Sonra tekrar okudum, sonra tekrar ve sonra tekrar. Arkadaşlarım anlama sorunum olduğunu düşünmeye başlamıştılar. Ama oysa her okuyuşta ben kimim diyordum. Ki hala diyorum.
Kendini bilmeyenlerin kitabı.
Ve bitince de haddini bilenlerin kitabı...